İnanamıyorum… Artık neredeyse 8 aylık bir hamileyim. Her doktora gidişimde yeni bir ultrason görüntüsü insanı nasıl etkiliyor size anlatamam.
Kısaca size bugüne kadar ki hamileliğimi anlatmak istiyorum;
Ben çalışan bir anneyim. Yılbaşında hamile olduğumu öğrenince, ilk başta çok şaşırdım ve de “eyvah ben ne yapacağım” demeye başladım. Eşim deli gibi bir çocuk daha isterken ben de bir korku size anlatamam. Nasıl olabilirdi. Artık 40 yaşına basmak üzereydim. İki sene önce dış gebelik geçirmiştim ve tek tüpümü almışlardı. Ayrıca 8 yaşında bir oğlum varken yeni bir bebek… Yeni bir hayat. .. Korku, yerini kocamın ve oğlumun sevincini görünce mutluluğa bıraktı. Evet ya, bu inanılmaz bir şey değil mi? İçinizde yeni bir canlı günden güne büyümekte. Bu Allah’ın bir mucizesi….
Ve siz bunu anbean yaşıyorsunuz.
Tabiki şükürler olsun , ben hamileliğini iyi geçirenlerdenim. İlk hamileliğimde sorunsuzdu. Bu sanırım bünye ile ilgili. Bulantı, aşermek v.b. duygular yaşamadım. Sadece ilk üç ayda deli gibi uyumak istiyordum ki ben ve oğlum 6:30 – 7:00 civarında kalkan kişileriz. Gelin görün ki yataktan beni oğlum kaldırmaya başladı. Kalkmazsak o okula geç kalır, ben işe gidemem. Uyku problemini kısa sürede aştık. Peşinden tabiî ki bir sürü tahlil… İşte bunlar insanı rahatsız ediyor. Ama onlarsız olmayacağı da bir gerçek. Yaş ilerlemiş ya “bir problem çıkarsa” korkusu sıkıntı verici bir durum. Tabi ki bir de karından su almak gerekiyor. 35 yaşından sonra her kadın muhakkak yaptırmalı… Gerçekten korkuyorsunuz ama korkulacak gibi değilmiş. Tek kötü yanı sonucu beklemek. Benden su alındığı dönem işim çok yoğun ve stresliydi… Hem iş stresi, hem de sonuç ne olacak acaba (bunu düşünsem bile yinede bir şey çıkmayacak diye içimden hep geçirdim) düşüncesi insanı biraz yıpratıyor… Şükürler olsun ki, o günleri de sorunsuz hallettik. Her şey yolundaydı..
Bu arada o karnımdaki günden güne büyüyen bebek, beni deli gibi mutlu etmeye başlamıştı. Artık üç kişilik değil, dört kişilik bir aile olmak üzereyiz. Doktorum, bebeğin bir hafta- on gün önceden gittiğini söylüyor. Yani kilosu falan… Ben de 63 kilo ile hamileliğe başladım. Şu an 71 kiloyum. İnanın rejim falan yapmadım. Hayatım boyunca yapmadım ve de yapamam. Bu bünye ile ilgili. İlk hamileliğimde de 11 kilo almıştım. Sanırım bu da öyle olacak. Hiç farklı bir yemek yemedim. Her zaman ne yediysem onu yemeğe devam ettim. Çevremde herkes güzel bir hamilelik geçirdiğimi, bana da yakıştığını söylüyor. Tabiki belki bunların bir kısmı doğru, bir kısmı değil. Ama beni motive ettiği bir gerçek. .. Önemli olan eşinin seni beğenmesi, desteklemesi, sağlıklı bir bebeğin karnında hop hop oynaması değil mi? İster benim gibi 8 kilo al, ister sağlıkla 15-20 kilo al. Yeterki mutlu ol. Yeter ki neşeli ol. Gerisinin hepsi boş. Önemli olan bebek … Harıl harıl şimdi oğlumun ve yeni doğacak oğlumun odasını hazırlama çabasındayım. Tabiki artık çok yoruluyorum. Bir kerede taşıyacağım şeyleri üç kerede falan taşıyabiliyorum. Geceleri çok sık uyanıyor (malum tuvalet) ve sonrasında zor uykuya dalıyorum.
Bakalım şu kalan 1-1,5 aylık zaman nasıl geçecek. Her şey güzel olacak bunu biliyorum.
Tüm bebek isteyenlere de benim gibi rahat ve sağlıklı bir hamilelik diliyorum…
Anasayfam Yap
Tüm Küpürleri Sil
