|
Cumartesi günü işe geldim, müthiş bir böbrek ağrısı.
20 yıl önce taş düşürmüştüm en son. Hiç özlememişim, acısını görür görmez tanıdım.
Geçti-geçer derken, iki gün duvarları tırmaladım.
Dayanamayıp "kırdırmak" için Alman Hastanesi'ne yattım.
Meğer kırılabilecek yerde değilmiş.
Kendisi düşsün diye bekleyeyim diyecek oldum, "Kendisi düşebilecek kadar küçük değil dediler.
Tek çare varmış, ameliyat... Yapıp aldılar dün sabah.
Pazartesi günü hastaneye yattığımdan bu yana tanıdıklar ve dostlar sağolsun, yalnız bırakmadılar hiç.
Gelen, arayan, çiçek gönderen tüm dostlara teşekkürler.
Yalnız olmadığımı bilmek çok güzel.
Pazartesi karşınızdayım yine...
Ne demişti Nietzsche?
"Öldürmeyen acı beni güçlendirir..."
|
Anasayfam Yap
Tüm Küpürleri Sil
