|
NE duyarsız bir toplum haline geldik Tanrım!
Doğu Türkistan’da katliam var. Bizde çıt yok!
Doğu Türkistan, denilen yer, Uygur Türklerinin yaşadığı topraklar.
Çin işgali altında…
Yıllardır baskı, işkence, zulüm altında inliyorlar ve dünya insanları görmüyor.
Daha doğrusu, görmek ve duymak istemiyor.
Dünyanın en eski ulusunun en uçtaki kardeşleridir Uygur Türkleri.
Moğolistan’daki Oğuz Kağan anıtının altında, oradaki yazıları okuyan bilginleri dinlerken, gözümün önüne sürekli Kaşgar, Urimçe ve Turfan kentlerinde yaşayan kardeş Uygur Türkleri geldi.
Ne Çin, ne Moğol… Tarihin başlangıç yıllarından itibaren yaşayan en eski ulus biziz!
Tam da oralardan başlayıp yola koyulun…
Kırgızistan’a uğrayın, üçüncü günden itibaren konuşulanları anlamaya başlarsınız.
Geçen Kazakistan’a, orada iki gün yeter. Büyük Türk Bilgesi Hoca Ahmet Yesevi’nin türbesinin bulunduğu kentin adı nedir biliyor musunuz? Türkistan!
Özbekistan’da da öyle, Tacikistan’da da…
Türkmenler zaten tam bizden… Özüyle de sözüyle de…
Kafkasların her girintisinde çıkıntısında, ayni tarihi, aynı kültürü, benzer dili duyar ve görürsünüz. Zaten sevgi dolu yürekleriyle sizi kucaklayan insanlara anında kanınız ısınır.
Çeçen’dir, Çerkes’tir, Abazha’dır, Tatar’dır. Ama hepsi gönüldaşındır.
Azerbaycan mı?
Orası bizden, bizler Azerbaycan’danız. “İki Devlet, bir Millet” boşuna denmemiş.
Bu izleri Kazan’da da bulursunuz, Kırım’da da.
Bu izler sürer gider batıya doğru. Romanya’nın Karpatlarında da.Bulgaristan’ın Deli Ormanı’nda da, Eskisi ve yenisi ile Zağra’da da…
Rodop eteklerine inerseniz bu izlerden yürürsünüz.
Makedonya’nın her köşesinde; Ohri’de, Üsküp’te, Kosova ve Piriştine’de vardır.
Tarih boyunca yayılmışlar, kıyımlara katliamlara rağmen bugünlere ulaşmışlar.
Şimdi bütün bu diyarların insanları ayağa kalkmalı ve haykırmalıdır:
“Hey dünya insanları, Uygur Türkleri öldürülüyor, durdurun bu katliamı!”
Çin vuruyor, kırıyor, asıyor, kesiyor…
Kısacası katlediyor, öldürüyor.
Her türlü ulaşım ve iletişimi kesen Çin Devletine rağmen, bir avuç yiğit insan oradan görüntüler geçiyor.
Sokakların, caddelerin halini görmüyor mu dünya devletleri?
Askerler, silahsız genç kızları, delikanlıları, hamile kadınları kafalarına tek kurşun sıkarak öldürüyor, sokağa atıyor.
Kimsede vicdan kalmadı mı?
Bu çağ dışı katliama dur diyecek güçlü devlet başkanları uyuyor mu?
Hadi onlar susuyor da, bizimkiler ne yapıyor?
Dışişleri Bakanı Davutoğlu, önceki gün lütfetti, konuştu:
“Olayları üzüntüyle ve kaygıyla izliyoruz...”
Davutoğlu bu kadar söyler.
“Atam izindeyiz” dediğinde de, ancak bu kadar içtenlikli olabilirdi.
Başta Hamas olmak üzere, Ortadoğu ülkelerinde cirit atan terör örgütlerine gösterilen yakın ilginin yarısı bile Uygur Türklerine gösterilmedi.
Oysa Doğu Türkistan’da gece gündüz katliamlar yaşanıyor.
Bir yiğit Uygur Anası Rabia Kadir ABD içinden çıkıyor ve adeta yalvarıyor:
“Uygur Türklerinin gözü güvencesi Türkiye Devletinin alicenap yöneticileridir. Lütfen karındaşlarına sahip çıksınlar. Bakın, ben onların hakkını koruyorum ve bana Uygur Anası diyorlar. Türklerin kardeşleri de sahip çıksınlar!”
TV haberlerinden izlerken kanımız donuyor.
El Kaide saflarına katılan Türk gençlerine şaşıyorum:
“Ne işiniz var sizin o teröristlerin içinde? Bakın, hemen yakınınızda öz be öz kan kardeşleriniz var... Yardım etsenize!”
Haklı olarak ne diyor MHP lideri Devlet Bahçeli?
“Gazze için şov yapanlar nerede?”
Hakikaten doğru…
Başbakanımız KANKA olduğu İtalya başbakanı Berlesconi’ye gitse ya şimdi:
“One minute, One minute” diyerek kolunu yapışsa ya!
Ama nerde?
Urumçi’de askeri kamyonlara doldurulan 18-25 yaşındaki Türk kızları Çin’in doğu yakasına götürülüyormuş; ya fabrikalarda çalıştırılıyormuş, ya ırzlarına geçiliyormuş!
Yürekleri dağlayan acı gerçekler bunlar.
Uygur Türkleri işte buna isyan ediyorlar ve kafalarına sıkılan kurşunlarla yerlere yığılıyorlar. Ve dünya insanları bu katliamları seyrediyor.
Biz ne yapıyoruz?
Gece yarısını aştıktan sonra çıkarılan yasalarla yargı sistemini bozuyoruz, askerle sivil yargı arasındaki dengeyi yok ediyoruz, asker ile sivil hükümeti birbirine düşürüyoruz.
İyi halt ediyoruz!
Haber-Türk kanalında Salı gecesi yayınlanan programda iki Anayasa Hukukçusunun; Prof. Burhan Kuzu ile Prof. Süheyl Batum arasındaki kalite farkını gördünüz mü?
Neden bu durumlara düştük, bu bile yeterli değil mi?
Şimdi birileri kalkıp, “Ne ırkçı adammış” diyeceklerdir. Gülerim hallerine.
Benim hassasiyetim Türk ırkçılığına dayanmıyor. Tarihime, Kültürüme, Kardeşlerime olan bağlılığımdan ve sevgimden kaynaklanıyor. Bu da böyle biline!
Vah benim güzel vatanım, biricik Türkiye’m vah…
Türkistan’daki katliamda çaresizlik içinde şaşkın kalan ülkem, yanarım halimize!
|
Anasayfam Yap
Tüm Küpürleri Sil
