|
"Obama'nın karizması Rusya'da sökmedi." diyen haberleri okumuşsunuzdur.
"Havyarlı kahvaltı" görüntülerinde Putin'in buz gibi soğuk ifadesini kaçırmamışsınızdır.
Rusya'daki üniversite öğrencilerine hitaben konuşmasında Obama,
"Dünya değişiyor. Siz bu değişimin tam göbeğinde bir nesilsiniz." mealinde sözler söylüyor.
Konuşmanın hiç bir yerinde alışageldiğimiz alkış tufanı esmiyor.
Konuşma sonunda hiç kimse ayağa kalkmıyor.
Zihniyet ve düşünce kalıplarının değişimi hiç kolay değil.
Kendimi ele alıyorum.
Özeleştiri yapmak adına.. kendimi sorguluyorum.
Meydana gelen oluşumları sakin bir biçimde kabul etmem gerek.
Şöyle diyorlar:
"Demokrasimizin gelişmesi için bu adımları atıyoruz."
Zihnim sorgu ve suallerle dolu ama susuyorum. Kafamda evirip çeviriyorum. Meselelere her iki taraftan bakmaya çalışıyorum.
Bu yetmiyor.
Hem yapılanları beğenmemi..yetmez.. hem de yapanları sevmemi istiyorlar.
Tabağına çok yemek doldurulmuş, iştahı kaçmış ama, tüm yemekleri yemesi beklenen biri gibiyim.
Şu soru geliyor aklıma.
Peki eskiden eleştirdiklerim ne olacak?
Onlara da bu sessiz saygıyı göstermem gerekmez miydi?
Eleştirmeyip anlayış ve uyum gösterseydim.. işler daha mı iyi giderdi?
Anadolu gelişmiş olur muydu?
Güzel insanlarımız yokluk ve fakirlikten daha erken tarihlerde kurtulur muydu?
Bugün eğitim ve sağlığa, iş ve aşa yaklaşmış durumdalar mı?
Zaten onların bu eksikliklerinin bedeli değil mi ödenen?
Buna saygıdan susmam gerekiyorsa.. bal gibi susarım.
Anadolu halkımızın yokluk ve eğitim eksikliği giderilecekse.. taş gibi susarım.
Hatta ülke çapında her köşeye kalkınma erişecekse.. inanın bana.. deli gibi severim.. deli gibi aşık olurum!!!
Yeter ki işler o istikamette gelişsin!
|
Anasayfam Yap
Tüm Küpürleri Sil
